Jose Paronella emigreerde in 1911 vanuit Catalonia in Spanje naar Australie. Hij werkte 13 jaar in de suikeriet industrie. Hij begon met riet te kappen, dan kocht hij vervallen riet plantages op, verbeterde ze en verkocht ze weer. In 1924 ging hij terug naar Spanje en in 1925 trouwde hij met Margarita. Zij gingen op huwelijksreis naar Australie. Jose zag 13 acre bushland bij Mena, hij kocht het in 1929 en samen met zijn vrouw creerde hij wat nu Paronella Park is.

Vandaag zien wij de droom van dit stel; van de balkonnen van het kasteel tot de hydro electrische generator. Eerst en vooral werd de grote trap gebouwd, zodat de werkers gemakkelijk het zand uit de rivier naar boven konden brengen om er beton mee te maken. Daarna bouwden ze een huis om in te wonen en dan begonnen ze met de bouw van het kasteel. Al de gebouwen, behalve het huis dat uit steen is gebouwd, zijn uit beton gemaakt. Het beton werd bedekt met gips ( gemaakt van klei en cement ). Alles werd met de hand gedaan en de arbeiders lieten vingerafdrukken achter ter herinnering aan al het werk dat ze hadden gedaan.

Na zes jaar van onafgebroken werk werd het park in 1935 voor het publiek geopend. In het theater werden er elke zaterdag films gedraaid. Een uniek kenmerk van de zaal was de "spiegeltjes reflectorÓ. Dit was een grote bal, bedekt met 1270 kleine spiegeltjes die aan het plafond hing. Vanuit de hoeken van de hal beschenen roze en blauwe spotlichten de langzaam ronddraaiende reflector. Het resultaat was gekleurde sneeuwvlokken op de muren, vloer en plafond. ( De Tegenwoordige discobal.) In de jaren 60 was dit een populaire plaats voor trouwpartijen. Vele mensen rondom Innesfail zijn hier trouwens getrouwd.

Boven de toiletten ( wasruimten ) was de dia kamer en weer daar boven was het Paronella museum. Hier waren collecties munten, pistolen, poppen en voorbeelden van Noord Queensland hout en andere interessante voorwerpen te zien. De betonnen tafels en het zwembad in the "TheeÓ tuinen zijn vandaag de dag nog populair. Achter de toiletten waren twee tennis banen en naast het beekje een speeltuin.

Jose plantte 7000 bomen zoals de ahorn, hoop, bunya pijnbomen, zijden eik, satinay, walnoot, quandong en de kauri bomen. Er werd een tunnel door de kleine heuvel gegraven, deze komt op de Theresa watervallen, genoemd naar zijn dochter, uit. Boven de ingang van de tunnel werden moole balkonnen gebouwd. De beek is omheind door rotsen en er zijn kleine bruggetjes. De hydro electrische generator is in 1933 gebouwd en was de eerste in Noord Queensland. Deze voorzag het hele park van electriciteit.

In 1947 werd Paronella door een ramp getroffen. Vlakbij het park was een deel van de bush weggekapt. Een heleboel takken en boomstammen waren in de beek gevallen. Toen de eerste regen van het regenseizoen kwam, bewoog de hele massa zich naar beneden. Door de geweldige druk brak de spoorwegbrug die op een paar honderd meter van het kasteel lag. De hele massa kwam in het park terecht.

De toiletten waren totaal vernietigd, de generator, theater en receptie waren zwaar beschadigd en de tuinen waren helemaal weggespoeld.

De familie begon aan de herbouw. De toiletten konden niet meer gerepareerd worden, dus deze moesten herbouwd worden. Alleen de overblijfselen bleven staan. Jose bouwde een fontein, het kasteel werd gerepareerd, de tuinen werden herplant en het park kwam weer tot leven. In 1948 overleed Jose aan kanker. Zijn vrouw, Margarita, dochter Theresa en hun zoon Joe bleven achter om het park te beheren. Teresa trouwde en verhuisde met haar echtgenoot naar Brisbane. Joe trouwde in 1952 met Val en ze kregen twee zonen Joe (Jose) en Kerry.

Er was altijd enorm veel onderhoudswerk vooral na de overstromingen van Ô67, Ô72, en Ô74. In 1967 stierf Margarita en Joe stierf in 1972. Hij liet Val en twee zonen achter die heel hard werkten om de droom in leven te houden. Het park werd in 1977 verkocht. In 1979 verwoestte een brand practisch het hele domein. Cycloon Winifred vernietigde de tuinen in 1986; gevolgd door een overstroming in januari 1994.

But the dream lives on ..... Het museum, gecreerd door de Paronella familie is een herinnering aan de droom van een wonderlijk echtpaar: Jose en Margarita Paronella en hun familie. Mark en Judy Evans zijn de huidige eigenaren en wensen jullie een prettig verblijf in Paronella Park.

Our thanks to Monique Evers & Denise Robinson.

Mark and Judy Evans, the current owner/operators, trust your virtual visit has been enjoyable and memorable and look forward to seeing you in person when you visit the Park.